சுந்தரரின் அவதார நோக்கம் முடிவுறும் சமயத்தில் திருக்கயிலைப் பரம்பொருள் 'நம்பால் ஒருமையுற்ற சிந்தையுடைய ஆரூரனை (அயிராவணம் எனும்) வெள்ளை யானையில் ஏற்றுவித்து உடன் இங்கு அழைத்து வருவீர்' என்று நான்முகக் கடவுள் உள்ளிட்ட தேவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு அருள் புரிகின்றார்.
தேவேந்திரன் உள்ளிட்ட எண்ணிறந்த தேவர்கள்; நான்முகக் கடவுளான பிரமன்; பாற்கடல் வாசரான ஸ்ரீமகாவிஷ்ணு ஆகியோர் சுந்தரனாரை எதிர்கொண்டழைக்க (அயிராவணத்துடன்) அஞ்சைக்களத்திற்குச் செல்கின்றனர். வழிபாடு முடித்துத் திருவாயிலினின்றும் வெளிவரும் வன்தொண்டரை எதிர்கொள்ளும் தேவர் குழாம், தம்பிரான் தோழரிடம் இறைவரின் ஆணையினைத் தெரிவித்துப் பணிகின்றனர். நாவலூர் வேந்தர் உளமுருகிக் கண்ணீர் பெருக்கி, செயலொன்றும் அறியாதவராய், அயிராவணத்தினை வலம் வந்து, சேரமான் பெருமாள் நாயனாரை உள்ளத்து எண்ணியவாறே அதன் மீது ஆரோகணித்து விண்மிசை பயணித்துச் செல்கின்றார்.
சுந்தரர் திருக்கயிலைக்கு சென்று கொண்டிருப்பதைத் திருவருட் குறிப்பினால் அறியப் பெறும் சேரமான் நாயனார், சுந்தரரின் பிரிவை தரிக்க மாட்டாதவராய், உடன்செல்லும் குறிப்புடன் தன்னுடைய புரவியின் செவியில் ஸ்ரீபஞ்சாக்ஷர மந்திரத்தினை ஓதுகின்றார். பலகாலும் பாராயணம் புரிந்து சித்தி பெற்றிருந்த திருஐந்தெழுத்தின் மேன்மையினால் அக்குதிரை மேலெழும்பி விண்ணில் விரைந்து, சுந்தரனாரின் வெள்ளை யானையை வலமாய்ச் சென்று பின்னர் முன்னாகப் பயணித்துச் செல்கின்றது.
இரு அருளாளர்களுமாய்த் திருக்கயிலை நாதரைத் தரிசித்துப் பணிகையில் சேரமான் பெருமாள் நாயனார் 'திருக்கயிலாய ஞான உலா' எனும் பனுவலால் முக்கண் முதல்வரைப் போற்றிப் பரவுகின்றார்.
அருணகிரிப் பெருமான் மேற்குறித்துள்ள நிகழ்வுகளை, 'நாத விந்து கலாதி நமோ நம' என்று துவங்கும் பிரசித்தி பெற்ற திருஆவினன்குடித் திருப்புகழில் பதிவு செய்து போற்றுகின்றார்,
-
ஆதரம் பயில் ஆரூரர் தோழமை
சேர்தல் கொண்டவரோடே முனாளினில்
ஆடல் வெம்பரி மீதேறி மாகயிலையிலேகி
-
ஆதி அந்தஉலா ஆசுபாடிய
சேரர் கொங்குவை காவூர் நனாடதில்
ஆவினன்குடி வாழ்வான தேவர்கள் ...... பெருமாளே.
